Blog นี้อาจจะไม่สนุกอย่างที่ควรจะเป็น
แค่อยากจะเขียนอะไรเตือนตัวเองนิดหน่อย
คนเรากับความทรงจำนี่แปลกนัก เรามีเรื่องมากมายที่ควรจะจำมันไว้
แต่บางทีก็ไม่จำอะไรแบบนั้น
มันอาจจะดี ที่ทำให้เรารักษาความทรงจำที่ดีในช่วงเวลานั้นได้
มันอาจจะเป็นระบบ auto มั้ง ที่ทำให้เราเก็บสิ่งนั้นให้มีค่าที่สุดในหัวใจเรา
ทว่า เมื่อยังอยู่กับเรื่องดีๆเก่าๆ มันก็ห้ามลำบาก
ที่จะไม่ให้เราหวนคิดถึงวันเวลาเก่าๆ
ความทรงจำที่มีความสุข...
แม้ปลายทางที่สุดแล้ว...ก็มีตัวเราเพียงลำพัง ที่ยังอยู่ตรงนี้กับภาพเก่าๆ วันเวลาดีๆเหล่านั้น......
ทำไมเราถึงทำร้ายหัวใจตัวเองเก่งจัง...ในเมื่อเราก็รู้ทุกอย่างดีที่สุด.....
-----------------------------------------------
My Music - เรื่องไม่ดีไม่จำ
เรื่องไม่ดีไม่จำ
คำร้อง นุสธี เลาหวงศ์เพียรพุฒิ
ทำนอง / เรียบเรียง วีรภัทธ์ อึ้งอัมพร
เรื่องดีๆ ที่ฉันยังจำ
ตอกและย้ำตัวเองทุกวันในความคิด
เรื่องดีๆ ที่ฉันยังยึดติด
อยู่กับความคิดว่าเธอนั้นเป็นคนที่แสนดี
* เรื่องที่เลวร้าย ฉันกลับไม่จำ สิ่งที่เธอได้ทำ
ไม่เคยจำไม่เคยฝังใจ ไม่เข้าใจตังเองเลย
** ก็มันเป็นอย่างนี้ มันจึงลืมไม่ลง
ยังคิดอะไรซื่อๆตรงๆ ว่าเธอเคยรักกัน
ก็มันเป็นอย่างนี้ เลยเจ็บอยู่อย่างนั้น
ถ้าฉันจำภาพที่เธอทิ้งกัน
ก็คงง่ายต่อกานที่ฉัน ลืมเธอ
เรื่องดีๆ คือแผลข้างในใจ
ยิ้งจดจำมันมากเท่าไหร่ ยิ่งเจ็บเหลือเกิน
(*)(**) (**)
